The Morning After
Afscheid nemen blijft toch een zure aangelegenheid...
De nacht ervoor wordt er al slecht geslapen, 's ochtends wordt de laatste bagage bij elkaar gezocht, met de arm onder de ziel lopen de meesten door het huis, voor de laatste keer samen ontbijten, nog wat foto's maken, dan het eerste afscheid van de hond, tranen worden moeilijk bedwongen...
Gelukkig hadden ze een vluchtwijziging gekregen zodat ze nu 's middags vliegen in plaats van midden in de nacht, dus we hoeven hier niet de hele dag tegenaan te hikken. We kunnen gelijk na het ontbijt de trailer inpakken en vertrekken naar het vliegveld. Voor het inchecken nog snel even een sigaretje roken... Paspoorten worden bij elkaar gezocht, het komt nu toch wel heel dichtbij... op naar de incheckbalie. Dan gebeurt er iets dat je als reiziger liever niet overkomt... er zijn namelijk helemaal geen gegevens bekent... alleen Liedy staat geboekt! Alsof het stresslevel nog niet hoog genoeg was!
Gelukkig was er een behulpzame grondstewardess van Singapore Airlines die ervoor gezorgd heeft dat de hele familie weer geboekt werd op de originele vlucht die om 23.59uur dezelfde avond met Thai Airways vertrok. Voordat er ook maar 1 voet in een vliegtuig gezet was hadden de families er dus al 12uur vliegveldhangen opzitten...
In plaats van het afscheid bij de o zo bekende roltrap, moest het nu gebeuren in de vertrekhal. Nog even wat dikke knuffels, heel wat dikke tranen en dan maar gewoon blijven lopen, paar keer omkijken, nogeens zwaaien en dan maar snel op zoek naar de auto...
De volgende morgen word je wakker en is het toch wel erg stil... Geen gerommel met de waterkoker of koffiebekers, geen kuchtjes, geen geritsel van puzzelboekjes. Senna ziet geen gezwaai van de zwaai opa, hoort geen liedjes van de zing opa en waar zijn de gebruikelijke knuffels van de oma's? Ook Bowie snapt er niks van, loopt maar van kamer naar kamer en kan niemand vinden. De realiteit is er... de 3 maand zijn alweer voorbij.
Het wordt weer wachten geblazen op het volgende weerzien...
Pa's en ma's bedankt voor de leuke gezellige tijd, we zien jullie volgend jaar weer in Nederland!
De nacht ervoor wordt er al slecht geslapen, 's ochtends wordt de laatste bagage bij elkaar gezocht, met de arm onder de ziel lopen de meesten door het huis, voor de laatste keer samen ontbijten, nog wat foto's maken, dan het eerste afscheid van de hond, tranen worden moeilijk bedwongen...
Gelukkig hadden ze een vluchtwijziging gekregen zodat ze nu 's middags vliegen in plaats van midden in de nacht, dus we hoeven hier niet de hele dag tegenaan te hikken. We kunnen gelijk na het ontbijt de trailer inpakken en vertrekken naar het vliegveld. Voor het inchecken nog snel even een sigaretje roken... Paspoorten worden bij elkaar gezocht, het komt nu toch wel heel dichtbij... op naar de incheckbalie. Dan gebeurt er iets dat je als reiziger liever niet overkomt... er zijn namelijk helemaal geen gegevens bekent... alleen Liedy staat geboekt! Alsof het stresslevel nog niet hoog genoeg was!
Gelukkig was er een behulpzame grondstewardess van Singapore Airlines die ervoor gezorgd heeft dat de hele familie weer geboekt werd op de originele vlucht die om 23.59uur dezelfde avond met Thai Airways vertrok. Voordat er ook maar 1 voet in een vliegtuig gezet was hadden de families er dus al 12uur vliegveldhangen opzitten...
In plaats van het afscheid bij de o zo bekende roltrap, moest het nu gebeuren in de vertrekhal. Nog even wat dikke knuffels, heel wat dikke tranen en dan maar gewoon blijven lopen, paar keer omkijken, nogeens zwaaien en dan maar snel op zoek naar de auto...
De volgende morgen word je wakker en is het toch wel erg stil... Geen gerommel met de waterkoker of koffiebekers, geen kuchtjes, geen geritsel van puzzelboekjes. Senna ziet geen gezwaai van de zwaai opa, hoort geen liedjes van de zing opa en waar zijn de gebruikelijke knuffels van de oma's? Ook Bowie snapt er niks van, loopt maar van kamer naar kamer en kan niemand vinden. De realiteit is er... de 3 maand zijn alweer voorbij.
Het wordt weer wachten geblazen op het volgende weerzien...
Pa's en ma's bedankt voor de leuke gezellige tijd, we zien jullie volgend jaar weer in Nederland!


