Aan alles komt een einde...

Afgelopen zaterdag was het weer zover... afscheid nemen op Brisbane Airport. Dit staat bij mij toch wel met stip op de eerste plaats van minst geliefde bezigheden hier in Australie. Jak, het blijft vervelend... en went geloof ik ook niet. We hebben een super leuke tijd gehad samen met Mark, jammer dat de tijd hier voorbij vliegt.

Maar niet getreurd we kunnen gelijk ons verdriet wegwerken in het huis... Al hebben we het er gisteren eerst even van genomen. Gewoon met een boekje in een strandstoel op de veranda! We hebben besloten dat dat daar best goed vertoeven is!


Er begint een beetje schot in te komen. Door een aantal drama's met de ramen (verkeerde maten, muggenscreens die vergeten waren, en een aantal omgewaaid door de storm) zitten ze er eindelijk in en is barry de builder begonnen met het dichtmaken van de buitenkant. Ook dit begint er alweer super gaaf uit te zien. Dak zit erop, electriciteit ligt door het hele huis en vrijdag begint de loodgieter. Kort om.... Het begint op een huis te lijken!

Mark Downunder

Ja, het is bijna alweer 4 weken geleden dat Mark is aangekomen in Downunder, en ik geloof dat hij het wel aardig naar zijn zin heeft tot dusver...

Hij viel gelijk met de neus in de boter want hij was nog niet over zijn Jetleg heen of we gingen naar het concert van U2! Echt gigantisch, 50.000 man in een super groot stadion. We deden er ongeveer 1.5 uur over om het stadion binnen te komen maar dat mocht de pret niet drukken, zoals verwacht waren ook zij super goed live!

Vervolgens zijn de heren met zijn 2en op pad gegaan. Op naar Fraser Island. Er was niet echt super mooi weer voorspeld maar toch het risico genomen. Hier in Noosa hebben we nog veel aan ze gedacht, het kwam hier namelijk niet alleen met kleine buien naar beneden... wist niet dat er zo lang zo veel regen uit de lucht kon vallen. En maar denken dat die twee daar met zijn 2en zielig in het campertje moesten kamperen... Zoals niet anders verwacht van de Familie Greveling hadden ze behoorlijk goed weer en alleen 's nachts een druppel regen gehad. Ze hebben alle meren kunnen bezoeken en zelfs nog een filmpje over Frodo kunnen schieten (wordt vervolgd op video...)

Toen alleen op pad naar de Whitsunday eilanden. Volgens Norbert ongeveer 600 kilometer dus makelijk in een dag te doen... Viel een beetje tegen, het bleken er 1200 te zijn en dus twee dagen rijden! Gelukkig was hij nog op tijd om zich in te checken voor zijn 3-daagse zeiltocht. Dit moet echt super zijn geweest. We hebben er veel verhalen van gehoord (en een aantal ook niet geloof ik, he Mark??!) Maar dat zullen jullie thuis wel weer horen.

Afgelopen weekend werd het dan tijd voor een potje golf.
Samen met Eric en Ingrid hebben we de halve dag op de golfbaan doorgebracht. Dit leverde natuurlijk ook wel weer een aantal leuke momenten op door de fanatieke instelling van de familie Greveling en Koning...
Laat ik het zo zeggen, ik geloof dat we allemaal nog wel een aantal lessen kunnen gebruiken. (Al ziet norbert er op de foto erg professioneel uit en zou Tiger Woods er bijna bang van worden... tip.... let goed op het balletje....)