Zwanger... en dan?

Ik krijg allerlei lieve berichten zoals genieten, lekker laten verwennen en vooral rustig aan doen...

Nou valt dit niet mee als je Norbert als partner hebt... Ik geloof dat hij namelijk hallucinaties heeft van een baby die geboren wordt, de ogen open doet en denkt "What the .... !!In wat voor ongelooflijke rotzooi ben ik hier beland?? Je denkt toch niet dat ik hier ga opgroeien...... IK GA OP KAMERS!! "

Dus moet opeens de tuin af (dacht dat dit een 10-jaren plan was, maar moet nu blijkbaar voor December allemaal gebeuren). Alle troep onder het huis moet weg (yeah eindelijk!) Zo zijn er 2 weekenden doorgebracht met het bouwen van een mega kast. Erg mooi geworden overigens.

En de laatste 2 weekenden zijn besteed aan het bouwen van een dek achter het huis. (Jahaa, hij/zij zal maar met vriendjes thuis komen en nergens in de zon of bij een kampvuur kunnen zitten?!).

Dus sinds we uit Nepal zijn nog geen seconde rust gehad. Nog 5 maand te gaan.... zucht.
Maar ik moet zeggen het is het allemaal waard. En Norbert is slechts opgewarmd geloof ik, er komen al allerlei nieuwe ideeen. Vooral omdat het allemaal zo goed lukt, oordeel zelf:

Edited nieuws vanuit Nepal...

Ok, ok, we hebben niet helemaal de waarheid verteld over onze Anapurna Trek. Sterker nog, we hebben gelogen als we gezegd hebben dat we hem helemaal gelopen hebben.... nouja, wij vinden dat we gewoon een paar belangrijke feiten achterwege hebben gelaten....

Na 6 dagen wandelen, op 3500 mtr in Manang, een dag voor de grote stijging, kregen we namelijk de mededeling dat het beter voor ons was om de Thorong La Pass (5416 mtr) niet over te gaan...

Omdat er maar 1 weg terug is (dezelfde die je ook omhoog gelopen bent) had dit tot gevolg dat we het hele stuk weer terug konden lopen. Gelukkig ging dit iets sneller dan omhoog, dus na 4 dagen waren we weer terug in Pokhara. Maar we lieten ons natuurlijk niet zomaar uit het veld slaan... We waren gekomen voor de Anapurna Trek dus zouden we hem afmaken ook, met of zonder de pas! Dus na hier een overheerlijke pizza te hebben gegeten en een dagje niks doen, hebben we een vlucht genomen naar Jomsom, het eerste plaatsje na de pas, om hier de trek weer op te pakken.

Dit kostte ongeveer net zoveel tijd als dat we de pas zouden zijn overgegaan, dus aan de andere kant kwamen we veel van de oude bekenden die we op de heenreis hadden ontmoet weer tegen. Natuurlijk wilde iedereen weten wat er gebeurd was... ze vonden het allemaal een geweldig verhaal! We hoorden zelfs dat we in Manang bij de dagelijkse voorlichting over hoogteziekten waren vernoemd.... Het grote nieuws is namelijk ........ we zijn ZWANGER!!!

We hebben al besloten dat als het een meisje wordt noemen we haar Ana, en voor een jongen... eh Purna????