Hollands avondje voetbal

Ook hier is het WK begonnen. Vooral voor alle emigranten, want de meeste Australiers vinden het maar een sport voor softies.

Na enige teleurstelling van onze Socceroos in hun eerste wedstrijd (foei Pim), is het toch ook handig om in het buitenland te wonen... je hebt namelijk altijd nog een team om aan te moedigen. En hoe!? Alsof je niet weg bent geweest komen de zenuwen al aardig naar boven bij de voorbeschouwnig (we hebben het hier natuurlijk voornamelijk over Norbert) en zijn ze niet meer te stoppen zo'n 5 minuten voor het eerste fluitsignaal. Er worden een paar tripjes naar het toilet gemaakt, snel nog even wat drinken pakken, zitten, staan, zitten, toch maar staan want daar komt het volkslied... de aftrap, er wordt driftig in de handen gewreven en daar gaan we dan! Wat heerlijk is dat toch om dat bekende geschreeuw en gemopper weer door het hele huis te horen galmen.

Afgelopen zaterdag de tweede wedstrijd hier samen met Anne en Fred gekeken. Zoals gepast natuurlijk iedereen in het oranje, al wist Bowie nog niet helemaal goed wat ze daar mee moest. We hadden er overheerlijke (zelfgemaakte! met dank aan Anne en Fred) bitterballen bij met, jawel, oranje mayo!! Nu konden ze toch niet meer verliezen? En gelukkig deden ze dat ook niet. Mooi is wat anders maar wat maakt het uit, WE zijn weer een stapje verder. Op naar de volgende ronde....