Terug in Pokhara

Het zit erop! De Anapurna Circuit hebben we gehad! We hebben er 17 dagen overgedaan en zijn best blij dat we weer even een warme douche kunnen nemen.

Het was nog wel even afzien die laatste paar dagen. (ja, weet ook niet waarom ze de moeilijkste dagen aan het eind van de trekking doen?! Niet echt mijn idee...). Op de ene laatste dag moesten we van Tatopani (op 1000 mtr) naar Gorepani (2870 mtr) en dat ging dus 9 uur alleen maar omhoog. Sterker nog het waren bijna alleen maar stenen trappen die je op moest. Ja, kreeg hier even weer dat " Grand Canyon in 1 dag" gevoel. Onderweg nog even overwogen om misschien toch te stoppen en de volgende dag verder te gaan. Maar natuurlijk ons kennende besloten we unaniem om door te gaan... ach we doen er al 3 dagen korter over dan gepland dus waarom zouden we??

Volgende dag vroeg opstaan om Poon Hill (3200 mtr) te beklimmen voor de zonsopkomst. Nu hoopte je na zo'n dag op een goede nachtrust...

Helaas, deze lodge was opgezet met kamers van spaanplaat. Onze kamer grenst natuurlijk aan de diningroom, met het gevolg dat je het gevoel hebt dat je er middenin ligt! Om 3.30uur worden de eersten wakker die aan de overkant van de gang naar de wc moeten... deuren gaan open en dicht en je hebt het gevoel dat ze binnen bij je in de kamer staan. Om 4.30uur toch ook maar besloten de knoop door te hakken en het op een lopen te zetten. Nou het was het allemaal waard... wat een uitzicht!!! Met zonsopkomst stonden we op 3200 mtr, onder het genot van een heerlijke warme kop choco (ja, die Nepalis denken ook aan alles!) te genieten van alle Annapurna's en nog wat andere hoge toppen. Resultaat ongeveer 100 foto's! (Ja, inderdaad van bergen, ons met bergen en andersom...).

Toen moesten we nog terug en wel naar het dal. 2200 mtr naar beneden in 1 dag! Kortom best zwaar. Vooral omdat het ook nogeens de laatste dag is, vind je het allemaal wel goed zo en wil je alleen maar een groot glas koud drinken en een lekkere pizza!
Maar ook deze dag blijf je je weer verbazen over de mooiheid van dit land...
De eerste uren liep je door Rodondendron bossen vol in bloei. We dachten in "Lord of the Rings" te zijn beland en verwachtten eigenlijk Frodo ieder moment vanachter een boom tevoorschijn te springen. Om 14.00 uur waren we in Birethanthi aan het einde van de trek. Hadden geen zin meer bovenop bussen te gaan zitten oppassend op laag hangende electriciteits draden en hadden nog maar 1 ding voor ogen... PIZZA! Dus gewoon het 5-voudige betaald voor een taxi rechtstreeks naar ons hotel in Pokhara. En wat was ie lekker!!!!

Ja, het was echt een super tocht. Absoluut in onze top 5 van trips die we gedaan hebben.
Elke dag stond je weer versteld van het nieuwe panorama waar je in liep. We hebben ook alle soorten weer gehad... Zo word je 's ochtends wakker, verwacht je weer een strakblauwe lucht, doe je de deur open ligt er 15 cm sneeuw! Brenda weer helemaal in d'r sas met dat baggeren door die witte smurrie.
Mensen waren over vriendelijk, super service en ook erg leuke trekkers ontmoet.

Onze opbrengst... 1 zeer scheenbeen (B), 1 blaar (tuurlijk B), 1 paar zere voeten (B), 1 zere schouder (B), zere keel (N), ontelbare mooie uitzichten en ongeveer 600 foto's!

Ja, ik moet zeggen God had een erg goede dag toen ie dit gedeelte van de wereld schiep.

Anapurna Circuit

Ja, wat zal ik erover zeggen...

Ik loop vanaf de eerste dag al naar een geschikt woord te zoeken... ongelooflijk? Adembenemend? Magisch?
Ik hou het maar gewoon op zijn australisch... un-fuckin-real!!!



Het begon al met de reis ernaartoe. Van Pokhara naar Dumre maar een tourist bus genomen, we wilden een beetje uitgerust aankomen en hadden niet echt veel zin om tussen de geiten, kippen en zwetende mensen te zitten. Helaas moest de rest van de trip wel per locale bus. Er was 1 probleem... er was namelijk geen plek meer IN de bus dus moesten we BOVENOP de bus bij de bagage!! Maar wel met de mooiste uitzichten! Gewoon 360 graden panoramische uitzichten en frisse lucht!

De trek is echt geweldig je loopt tussen de rijstvelden, bossen, komt door kleine dorpjes, over meters hoge hangbruggen en door marihuana plantages. Ja, best wel relaxed dus ;-)
Je komt van de ene Wauw in de andere en weet echt niet waar je kijken moet!
Je overnacht in lodges die erg simpel zijn maar wat meer heb je nodig dan een bed en een toilet (of zoiets dat er op lijkt). Het eten is echt heerlijk, overal hebben ze ongeveer dezelfde menukaart met ongeveer de meest populaire gerechten van India, Nepal, Europa en China. Een maaltijd kost ongeveer hetzelfde als de overnachting ($3.50) en door het vele wandelen en kalorieverbruik tijdens de dag moet je gewoon zoveel mogelijk eten... jaha, ik ben echt in het paradijs terechtgekomen!! 3 Warme maaltijden, 3 liter thee en 3 snickers/mars/twix per dag en nog afvallen!!

Hoe hoger je komt hoe beter de lodges en het eten ook wordt. Erg vreemd als je bedenkt dat ze alles per porter of ezel naar boven moeten slepen. Manang was wel het toppunt! Dit ligt op ongeveer 3600 meter en hier hadden ze de lekkerste bakkers van Nepal. Heerlijke broodjes en taarten... deze voor ongeveer $0.60 per stuk dus je kunt wel raden waar wij de meeste tijd van de acclimatiseringsdag mee doorbrachten....
In Manang zijn we nog op 4000 mtr gezegend door een 92-jarige monnik. Ook een hele belevenis op zich.

Nou wij lopen nog even een stukje verder.

Groetjes vanuit Nepal.