Weer thuis

We zijn weer thuis, dus er moet gewerkt worden.

Voordat we naar Sabah vertrokken hadden we al allerlei fruitbomen gepland. Mandarijnen, sinasappels, mango's, citroenen, limoenen, avocado's en olijven. Ja, als alles goed gaat hebben we straks een eigen boomgaard! We hadden de hele grond al bedekt met landbouwplastic tegen het onkruid, helaas kregen ook wij hier een staartje mee van Cyclone Larry dus konden we zondag gewoon weer overnieuw beginnen...

Vandaag weer wat palmen, struiken en andere plantjes gepoot en inmiddels is de electriciteit en het afwateringsysteem ook aangelegd. Kortom, het begint er iets op te lijken.

Foto's

Onze Overwaterbungalow waar we de eerste 2 dagen hebben doorgebracht.


Na de tocht van Mount Kinabalu hebben we 3 dagen erg gerelaxed in een 5 sterren resort. (Iets anders kon ook bijna niet aangezien Brenda niet meer lopen kon van de spierpijn!) ongelooflijk wat een resort, zoiets hadden wij nog nooit eerder meegemaakt. Buffetten waar je na 3 dagen nog niet alles van geprobeerd had, schoonmakers die ongeveer 4 keer per dag je kamer komen schoonmaken (of was dat alleen omdat wij er altijd een klere zooi van maken?) en we hoefden alleen maar te zwaaien met een vlaggetje op het strand als we wat wilden drinken! Hier kun je best gewend aan raken...
Vervolgens 2 dagen shoppen in Kuala Lumpur (goh, de spierpijn was opeens verdwenen!) en weer op het vliegtuig terug naar Brissie.


Een aantal van de 2500 tredes die we omhoog gelopen zijn.
















De eerste dag zit erop!


















On top of the World!


















Wat een uitzichten op de weg terug!
Ja, het was het echt allemaal waard...

Mt Kinabalu

De Lonely Planet schrijft over deze tocht dat het enige dat je nodig hebt een redelijke mate van fitness is.......


De tocht....
Dag 1. 2500 Tredes die je van 1866 mtr naar 3272 mtr brengen waar we dan de nacht door brachten. Om 8.30 zijn we vertrokken en om ongeveer 12.45 waren we op plaats van bestemming. En wat de Lonely planet ook zegt het is zeker geen makkelijke tocht waar je alleen maar een redelijke mate van fitness nodig hebt. Een goed stel knieen en longen kun je zeker aan die lijst toevoegen. Helaas hadden we geen geweldig weer, veel laag hangende bewolking en af en toe lichte motregen. In het resthouse wel een leuk stel uit Wales leren kennen waar we de rest van de middag dan ook een beetje mee hebben geouwehoerd, want veel anders kun je daar niet en geloof me meer wil je ook niet.
De nacht, je weet dat je om 2 uur op moet staan dus je gaat vroeg je nest in. Een kamer met vier personen en darmkrampen garanderen dat je niet echt veel slaapt (oftewel niet) Vooral niet als die japanners al om 0.30 beginnen met voorbeiden. Weet ik veel wat ze doen Yoga of tai chi ofzo.

Dag 2. (nacht 1) 2.15 opgestaan en warm aangekleed en zaklamp op je kop. 0m 2.45 weggelopen van het resthouse en na zo'n km ofzo sta je in de file te wachten op al die japanners die al eerder waren vertrokken en nu aan de kant van het wandelpad staan te kotsen (dus Lonely Planet....)
Dan gaat het regenen en wordt het pas echt koud en de rots wordt steiler en steiler en je hebt een touw nodig om je op bepaalde plaatsen omhoog te trekken. En het gaat harder en harder regenen......
Ongeveer een km onder de top komen er al mensen terug te gefrustreerd met het weer en de temperatuur om verder te gaan wij staan ook even in twijfel....
10 minuten later begint de lucht op te klaren en we zien de volle maan en de sterren en geloof me dat is pas goed voor motivatie......
Om 5.45 waren we dan eindelijk op de top (4095,2 mtr) en geloof me koud...... ongelooflijk wat koud we hadden mutsen op handschoenen aan en nog steeds koud. maar wel errug gaaf!!!! super uitzicht en helder fantastisch. We zijn er... Euforie!!!!!!!!
Oh nee kut, we moeten nog terug dus ff wachten op de zonsopkomst wat foto's maken en op de terugweg eerst naar het resthouse, wat ontbijten en dan 2500 tredes omlaag.
Om 8.00 waren we weer in het resthouse en na een uur rust weer verder. om 12.30 stonden we weer waar we begonnen waren.

Onze mening erg geslaagde trip leuke mensen ontmoet maar de Lonely planet is zeker aan een update toe!!!!!

Gelukt!

Ja, het is gelukt! We zitten goed en wel in Sabah en hebben het eerste broodje Bapao van AUD 0.30 al achter de kiezen. Het was totaal geen probleem om de douane door te komen, sterker nog ze bladerde gelijk naar mijn handgeschreven stukje van het consulaat en daar kwam de stempel! Alle slapeloze nachten voor niets dus. Alhoewel, we hadden meer moeite om Australie uit te komen!! Jaha, ze zijn gewoon bang dat we niet weer terug komen! Mijn paspoort was gewoon te oud voor de moderne techniek, waardoor er ongeveer 3 douane agenten naar moesten kijken hoe speciaal hij nou eigenlijk wel niet is en of ze me nou wel of niet konden laten gaan. Dachten wij dat ze in Maleisie moeilijk gingen doen! Nu maar hopen dat ze ons het land straks maar wel weer in laten...

Maar goed we hebben het gered en zijn nu de jetlag aan het overkomen. Al is het tijdsverschil maar 2 uur, na een slapeloze nacht in het vliegtuig (er waren gewoon te leuke films op!) hebben we behoorlijke moeite de ogen open te houden. We hebben Mt. Kinabalu al gezien, deze gaan we volgende week beklimmen, ziet er erg gaaf uit! Al heb ik natuurlijk de speciaal aangeschafte handschoenen weer in de auto laten liggen... Ben echt aan vakantie toe. Tot gauw...

Als een bakker zijn eigen brood moet bakken...

Doet ie er teveel zout in? Vergeet de gist? Laat het aanbakken? Of gaat dat allemaal goed pa????
Ik weet in ieder geval wel wat er gebeurd als een reisagent zijn eigen reis moet gaan regelen.... Dan wacht ie namelijk te lang zodat de gewilde vlucht vol zit en ze de vakantie gewoon een week moeten verzetten.... kan niet beslissen in welk hotel ze wil verblijven, zodat als ze er eindelijk uit is deze ook volgeboekt is en dan toch maar moeten gaan backpacken. Maar dat is nog niet het toppunt... Sommigen van jullie zullen ongetwijfelt het verhaal nog herinneren van het paspoort dat 2 dagen voor vertrek van een reis naar Peru nog terug uit de Ardennen moest worden gehaald. Dit wilde ik dus niet nog een keer dus ik dacht ik zoek betijds naar de paspoorten (nouja, ik vond 5 dagen voor vertrek behoorlijk op tijd!). Ze waren goed opgeborgen dus vond ze binnen een minuut, ik blij...... totdat ik mijn paspoort open deed... en keek naar de .... geldigheid............! SH.T! F.CK! NEEEEEEEE!!!! Gevolg: erg warm (dit kwam overigens niet door het weer), alles liep rood aan, erg benauwd... Hij is namelijk nog geldig tot mei 2006! En aangezien je paspoort voor Maleisie minimaal 6 maand geldig moet zijn heb ik dus een erg groot probleem. Ja, ik zeg ongeveer 35 keer per dag duidelijk tegen mensen dat ze hun paspoort goed na moeten kijken op de geldigheid, omdat ze anders een erg groot probleem hebben. Dat je eigen paspoort ook een keer verloopt is wel erg vreemd!

Om een lang verhaal kort te maken. In principe kon het consulaat hier in Oz er niets aan doen, vakantie is geen noodgeval. MAAR MIJN VAKANTIE WEL! Na erg veel geslijm en zielig zijn wilden ze het toch voor me doen (wat een lieverds!). Dus vandaag op naar het Consulaat in Brisbane. Toen kwamen ze met het verhaal dat ze me niet konden garanderen dat ze me in Maleisie het land binnen laten met die verlenging in mijn paspoort (een handgeschreven stukje met stempel!?). Ja met erg veel vertrouwen vertrekken we dus zaterdag niet, op hoop van zegen.....